کمتر سخت میگیرم به خودم، به حرفها و رفت و آمدها و آدمها، به نقصها و قصوری که در خودم یا دیگران میبینم.مدتیست کمتر میرنجم و کمتر به هم میریزم.
صبورترم، سبزترم، آرامتر.دیدهام که چه برنده، چه بازنده؛ در نهایت بازگشتهام به همین تکرار. شتابان یا آرام، نابلد یا ماهر، در نهایت رسیدهام به جریان همین اقیانوس، چرا سخت بگیرم؟ چرا عجول باشم؟ برای چه خودم را سرزنش کنم؟ هر چیز بوده، درست بوده و هر چیز شده، باید اتفاق میافتاده. بعد از این تلاش میکنم، اما خودم را محدود نخواهم کرد. میرسم، اما به
برچسب: نویسنده: رادین احمدی تاريخ: يکشنبه 18 مرداد 1405 ساعت: 13:41